Bakalım konunun pirleri neler yapmışlaaaar...

Scrapbook malzemelerimin çoğu elime geçti geçmesine de kafamı toparlayıp zarar ziyan yaratmadan işin başına oturmaya hala cesaret edemedim. Hem size hem de bana ilham versin diye bir kaç resim paylaşayım. Kaynak pinteresttir.

Sizzix kalıpları

Arkadaşlar, daha önce de soran olmuştu,cevap verdim mi emin değilim. Bir ara blogu elden geçirip eski yazıları toptan silmiştim onların arasında kaybolmuş da olabilir cevap. 

Sizzix kalıplarını bana yurtdışından getiren bir arkadaşım var. Ben buradan siparişi veriyorum. Onun adresine gidiyor. O da gelirken getiriyor sağolsun. En son bu konuda bilgi isteyen arkadaşımızın malları gümrükte takılmış ve çok masraflı olmuş mevzu. Burada çok pahalı ve yeterince çeşit yok,yurtdışından getirmek için binbir çile çekiyoruz. Çok sinir bozucu oluyor bu sizzix maceraları ama. İstanbul suadiyede kağıt vs.nin güzel bir dükkanı vardı. İyi kötü satılıyordu orda sizzixler. Şimdi o da bırakmış,sadece dergiyle ilgilenecekmiş. Scrapbook malzemesi satan düzgün bir yer yok. Craft fuarı falan desen hak getire. Bundan 15 yıl önce ahşap boyama yaparken arkası düz boncuk bulamazdık yapıştırmaya,şimdi her yerde var. Bu işlerde ohesap mı olacak acaba? On yıl sonra mı fuarlar,craft shoplar açılacak. Sizzixlerimizi uygun fiyatla ve her çeşit bulacağız. Tiritimiz çıktıktan sonra yani... 

Özetle ben bunu yurtdışından kolayca getirmenin yolunu bilmiyorum. Bilen varsa bizimle paylaşsın lütfen. 

Bir Yudum Mutluluk

Bundan 3 yıl kadar önce deli gibi etamin yaptığım dönemlerde,çarşıya her inişimde elimde küçücük bir poşetle dönerdim eve. Annem bu ne dediği zaman bi torba mutluluk aldım derdim. İçi etamin ipleriyle dolu olurdu o torbanın. Ve benim içimde kıpır kıpır olurdu. Terapinin allahıydı o ipler benim için. 

Zaman geçti,zevkler hevesler değişti. Geçen seneki mutluluk sebeplerim farklıydı,bu senekiler farklı. Haa,etamin iplerimin verdiği hazzı hiçbir şey vermiyor o ayrı! Artık o dönem nasıl sıyırdıysam kafayı eheheh ip aldım,ip aldım yuppi diye dolanıyodum iki gün. Şimdi scrapbook malzemeleri benzer bir haz vermeye başladı bana. Yalnız tabi sıkıntı şu an sadece alarak mutlu olmam. Henüz bi cacıl yapmış değilim. Alıyorum,mutlu oluyorum,bir kenara kaldırıyorum. Üstelik bu haz anı çok da kısa sürüyo. Ya kafayı yeterinc yememişim bu ara ya kırtasiye malzemeleri o kadar güce sahip değil. Neyse özetle yemi cicilerim geldi cuma günü:) karşınızda tchibo'dan bir yudum mutluluğum...

 

Bu düz renk olanlar dosya kağıdı gibi çıkacak diye çok korkmuştum ama elişi kartonu kıvamında çıktı allahtan. Üstteki desenliler de baya baya kalın karton. Neyse işte kap kağıtlarım,yeni cici kartonlarım falan derken bu haftayı da atlattım. Ha bana kaça maloldu bu mutluluk derseniz ben de size visa kart reklamı kıvamında cevap veririm: kafaya taktığın bir şeyi almanın mutluluğu....Paha biçilemez:)) 

Hepinize iyi pazarlar:)))